Larwoterapia - Leczenie Larwami Muchy Plujki

ZASTOSOWANIE  LARW  MUCHY  Lucilia  Sericata  W LECZENIU  TRUDNO  GOJĄCYCH  SIĘ  RAN .

 

 

Z ogromną skutecznością leczymy trudno gojące się  rany takie jak :

* zespół stopy cukrzycowej

* rany martwicze w przebiegu cukrzycy

* rany nowotworowe

* owrzodzenia

* odleżyny

* zakażone rany pooperacyjne

* oraz inne trudno gojące się rany

 

 

 

Zastosowanie larw much pozwala na szybkie i bezpieczne oczyszczenie ran z martwiczych i zakażonych tkanek, zmniejsza ilość wydzieliny i redukuje nieprzyjemny zapach z rany, wyraźnie skracając czas leczenia. Biochirurgiczne oczyszczenie ran jest też tańsze niż stosowanie tradycyjnych opatrunków.

 

Larwoterapia to metoda terapeutyczna polegająca na wprowadzaniu żywych, jałowych larw muchy plujki (lucilia sericata) do rany w celu usunięcia martwej tkanki i jej dezynfekcji - co w znaczący sposób przyczynia się do gojenia rany.

Obecnie terapia larwami znów zyskuje uznanie środowisk medycznych, głównie ze względu na nieskuteczność dotychczas stosowanych metod leczenia oraz gwałtownie rosnącą oporność drobnoustrojów na antybiotyki. Coraz większa grupa pacjentów z niegojącymi się ranami zaczyna interesować się tym sposobem leczenia. Także szerokie grono lekarzy zajmuje się badaniami nad skutecznością larwoterapii w poszczególnych przypadkach klinicznych. Larwy much wykorzystywane
są w lecznictwie otwartym oraz w szpitalach, zarówno w USA jak i w wielu krajach europejskich.

 

Według >Międzynarodowej Klasyfikacji Procedur Medycznych ICD-9-CM wersja 5.19, larwoterapia objęta jest procedurą nr 86.289 

Larwy stosowane w leczeniu to najczęściej gatunek lucilia sericata, czyli larwy muchy plujki. Są one hodowane laboratoryjnie, w sterylnych warunkach, na pożywkach roślinnych, dzięki czemu wyeliminowane jest ryzyko przeniesienia chorób odzwierzących.

 

W terapii używa się WOLNYCH LARW , które umieszcza się w ranie i zabezpiecza szczelnym opatrunkiem oraz  NOWOCZESNYCH OPATRUNKÓW ZAMKNIETYCH  wyposażonych w specjalistyczną siateczkę PET, która gwarantuje brak niekontolownej migracji larw w ranie. Dodatkowo struktura siatki zapobiega scalaniu się białek, co w znaczący sposób redukuje odczucie bólu podczas zmian opatrunków.

 

W zależności od rodzaju i wielkości rany stosowane są różne rozmiary opatrunków, zawierające odpowiednią ilość larw. Opatrunki aplikowane są na ranę na okres 72 godz. Po tym czasie są zdejmowane.

 

Ilość terapii zależy od postępów leczenia i indywiudalnych uwarunkowań pacjenta. Zazwyczaj przeprowadza się od 2 do 4  terapii.

 

 


 

 

 

 

 

 


 

Terapeutyczne działanie  larw polega na: 

 

  • oczyszczeniu rany z martwej tkanki – larwy wydzielają enzymy trawienne powodujące upłynnienie masy martwiczej – dopiero ta płynna masa staje się pożywieniem dla larw;

  • eliminacji bakterii znajdujących się w ranie;

  • zapoczątkowaniu procesu gojenia – ruchy larw stymulują powstawanie ziarniny oraz proces wytwarzania nowego nabłonka.

 

Wydzielina larw jest skuteczna nawet wobec gronkowca złocistego, bakterii metycylinoopornych (MRSA), paciorkowców oraz bakterii z grupy Pseudomonas.

 

Korzyści terapeutyczne: szybkie oczyszczenie rany, usunięcie zakażenia, skrócenie czasu gojenia, uniknięcie amputacji. Zmniejsza się ból związany z raną, eliminuje przykry zapach spowodowany rozkładem tkanek, ogranicza się ilość niezbędnych wizyt u lekarza.

 

Ilość larw koniecznych do oczyszczenia rany jest zależny od rozległości i głębokości leczonych tkanek. Zazwyczaj jest to 10 larw na 1 cm².

 

  Wskazania do larwoterapii:

 

- owrzodzenia kończyn dolnych;

- rany w przebiegu cukrzycy – stopa cukrzycowa;

- rany odleżynowe;

- zainfekowane rany pooperacyjne;

- zapalenie kości i szpiku;

- martwicze rany pourazowe.

 

   Przeciwwskazania:

 

- aktywne krwawienie z rany;

- nadmierny wysięk z tkanek;

- koagulopatia;

- reakcje alergiczne na chitynę owadów.

 

 

 Korzyści z leczenia ran larwami muchy Lucilia sericata.


W przypadku pacjenta korzyści dotyczą szybkiego oczyszczenia rany z martwej tkanki , usunięcia zakażenia, skrócenia czasu gojenia, a często także uniknięcia amputacji.
W odniesieniu do jakości życia wskazuje się na zmniejszenie bólu związanego z raną, eliminację nieprzyjemnego zapachu, ograniczenie liczby wizyt u lekarza oraz przypadków wymagających hospitalizacji;

 

Owrzodzenie : większy ubytek obejmujący skórę lub tkankę podskórną , w którym głębokość jest często większa od szerokości zmiany. Owrzodzenie jest zawsze zmianą wtórną , czyli powikłaniem schorzenia zasadnicznego.

 

Mechanizm działania:

 

Larwy Lucilia sericata  są nekrofagami, czyli organizmami odżywiającymi się tylko tkanką martwą, bez naruszenia żywych komórek. Wiele szczepów bakterii jest odpornych na farmaceutyki, a ginie pod wpływem działania substancji wydzielanych przez larwy. Substancje te zabijają nie tylko bakterie, ale również wirusy, grzyby, a także trawią zewnętrznie obumarłą tkankę, którą po strawieniu ponownie wchłaniają i w ten sposób usuwają ją,  nie naruszając przy tym  zdrowej żywej tkanki.  Larwy te w żaden sposób nie oddziałują mechanicznie na ranę i nie powodują jakiegokolwiek odczucia bólu.

 

Podstawowe mechanizmy tej terapii to:

 

1. Aktywne oczyszczanie rany (debbridement)

2. Antymikrobiologiczne oddziaływanie:

 

    - efekt płukania

    - działanie antyseptycznie, między innymi przeciwko MRSA, patogenom Streptococcus spec.

    - aktywacja białych ciałek krwi w ramach stymulacji gojenia ran

    - bezpośrednie oddziaływanie systemu immunologicznego larw

    - jeszcze nieznane mechanizmy.

 

3. Stymulacja gojenia rany

 

   - mechaniczna

   - pobudzanie wzrostu i podziału komórek (gojenia), dzięki  wydzielinie larw

   - aktywacja systemu immunologicznego (odpornościowego)

   - jeszcze nieznane mechanizmy.

 

 

 

 

Więcej informacji odnośnie LARWOTERAPII znajdziecie Państwo w zakładce : STOPA CUKRZYCOWA -LECZENIE.

 

 

                                          

FILM         " TERAPIA LARWAMI "

   

 

 

Wszystkie prawa zastrzeżone.Strona wykonana przez